آنچه به درک ما از دنياي واقعي شکل مي دهد تلقي ما از زمان و مکان است . به همين شکل در دنيا و فضاي مجازي نيز تلقي ما از زمان و مکان تعيين کننده است و به علاوه بر درک ما از آنها در دنياي واقعي نيز تاثير مي گذارد .
در دنياي مجازي زمان و مکان مي شکنند . در اينجا کم پيش مي آيد که زمان مانع کاري شود که قصد انجمش را داريم . با اينترنت ، کتابخانه و بانک و اخبار و ثبت نام در کلاس و ..... همواره در دسترس اند . هر زماني خدماتي که مي خواهيم به ما ارائه مي شود .
تلقي ما از مکان نيز دستخوش تغيير مي شود . با همه گير شده موبايل ، ما انتظار داريم همه هر زماني که ما بخواهيم حاضر باشند . داشتن شماره تماس کسي مساوي است با در اختيار داشتن او . توجيهي براي اينکه نتوان به او دسترسي پيدا کرد وجود ندارد .
براي بسياري مونيتور کامپيوتر جهان آنها را شکل مي دهد . با اينترنت دورترين مکانهاي جغرافيايي در دسترس ما هستند و ما مي توانيم از طريق تصاوير ماهواره جنگل هاي امازون ، خيابانهاي بوداپست و جنگ در دارفو را به صورت زنده ببينيم . و بسياري از اوقات نيز هر کدام در يک پنجره جدا هستند . در واقع در يک زمان چندجاي مختلف هستيم . ولي آنچه براي من شگفت انگيز است اين است که به نظر مي رسد هر قدر بيشتر در اين فضاي مجازي غرق مي شويم بيگانگي ما با محيط اطرافمان بيشتر مي شود . ممکن است از همسايه ديوا به ديوارمان چندين روز بي خبر باشيم و يا نام فروشنده مغازه سر کوچه مان را با وجود اينکه هر روز خريد مي کنيم ندانيم . نوعي بي حسي نسبت به آنچه در اطرافمان مي گذرد .
No comments:
Post a Comment